tabiat

ot 1. Butun mavjudotni oʻz ichiga olgan olam, borliq.

Tabiat zap qiziq narsa-da. Unda hamma narsa mavjud, hamma narsaning oʻz oʻrni, oʻz mavqeyi bor. — N. Fozilov, Diydor

Tabiatning hech kimga boʻysunmaydigan, birovdan ruxsat ham soʻrab oʻtirmaydigan qonunlari bor. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Kuzda tabiatning jonli va faol vakili — odam organizmi ham tiniqadi. — Gazetadan

2. Insoniyat va hayvonotdan oʻzga olam.

Tabiat bilan odam bolasi qiyoslansa, bir-biriga oʻxshashi aqlni hayratga soladi. — Gazetadan

Ketdi qirdan turna ham, Boʻshab qoldi tabiat — A. Oripov, Yurtim shamoli

Tabiatda uchraydigan minerallarning baʼzilari sanoat ahamiyatiga ega. — Gazetadan

3. Oʻt-oʻlan, oʻsimlik va boshqalar narsalar band etgan tevarak-atrof, qir-adir, oʻrmon va shu kabilar.

Otabek tabiatning shu koʻrkam va latif koʻrinishiga maftun boʻlib, bir oz yotgandan keyin, Ul ham boʻlsa edi, deb oʻyladi va uzoq tin olib qoʻydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Tabiat sokin, ufq jimirlaydi — A. Muxtor, Chinor

Tabiat oʻz tilida roz aytib shivirlar ekan, yigit bundan oʻz quvonchining madhini oʻqirdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Kechagi changbosti yomgʻir tabiatga husn berib ketganidek, odamlarning ham bahridilini ochib yubordi. — N. Fozilov, Diydor

4. Yer sathining maʼlum bir jihatini aks ettiruvchi belgi, xususiyat yoki holati.

Bu yerning goʻzal tabiati va zilol suv manbalari odamlarga orom bagʻishlaydi. — Gazetadan

Boburnomani varaqlar ekansiz tabiat manzaralari chizilgan lavhalarga duch kelasiz. — Fan va turmush

5. Inson ruhiyatiga xos asosiy, turgʻun xususiyatlar majmui; xarakter, feʼl.

— Oʻzi juda ogʻir va aqlli yigit, buning ustiga qiziq tabiati ham bor, — dedi Usta Olim. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

U [Vali aka] tabiatining ogʻirligiga qaramay, oʻrnidan sapchib turib ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Mirzakarimboyning qizi Nurinisoning tabiatida yengillik bilan makr ustun turar edi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Doim zaxda oʻtirib ishlaganimdanmi yoki oʻzimning tabiatimda zaiflik bormi — ishqilib, koʻp vaqtdan beri bedarmon tortib yuribman. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

6. koʻchma Narsaga xos biror belgi, xususiyat.

Planetalarning fizik tabiati.

Turkiy tillarda choʻziq unlilarning tabiati koʻpdan mutaxassislarning diqqatini jalb qilib keladi. — OʻTA

7. Kayfiyat, ruhiy holat.

Tojiboyning Gulsumga jazmanligi toʻgʻrisidagi gaplar esiga tushib, tabiati bir oz xira boʻldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Ahmad oʻz xonasiga kirsa, Tolib aka yoʻq ekan. Uning tabiati ravshan edi. — F. Musajonov, Himmat

8. Did, farosat.

Tabiati nozik odam. U odamning tabiatini qarangki

9. Yaratuvchi, ato etuvchi, boshqaruvchi ilohiy kuch-qudrat timsoli.

Tabiat bu diyorga shunday sehrli kuch ato etganki, uning tup-rogʻida har qanday oʻsimlik bahra oladi. — Gazetadan

Aslida tuproqni odil tabiat Taqsim aylagan-ku yer yuziga teng. — A. Oripov, Yillar armoni

1. Olamdagi narsalarning hammasi, butun borliq; mavjudot.TABİAT

2. Feʼl, xulq-atvor; xarakter.

1. природа

2. натура, характер, нрав

• tabiati yengil odam легкомысленный человек
• tabiatini xira (tirriq) qilmoq испортить (кому-л.)

n 1. nature

2. character

1. tábiyat, álem, bolmıs

2. xarakter, peyil

4. kewil-keypiyat, ruwxıy jaģday

5. talģam, aqıl-parasat, túsimpazlıq

Natur f

nature, disposition, character, temper, type

русскийприрода, натура, характер, вкусанглийскийnature, character, mood, tasteфранцузскийnature, caractère, personnalité, goûtарабскийطَبِيعَة

узбекскийtabiat (inson), xususiyatрусскийнатура, природа (человека)английскийpeculiarity

Kiši qïrq yašab öz tabï bilmäsä tükäl yïlqï-ul Kishi qirq yil yashab oʻz tabiatini bilmasa, uning hayvondan farqi yoʻq – Если человек, прожив сорок лет, не знает своей натуры, он подлинно скотина –If a person, after living forty years, does not know his nature, he is truly a beast