қопмоқ
qopmoqқопмоқ
фл. 1. Тишлаб олмоқ, тишламоқ (ит, туя ҳақида).
Итни қопмас деб бўлмас. — Мақол
Ит қутурса, эгасини қопади. — Мақол
— Э, юраверинг, қопмайди! — деди орқада келаётган Тожибой. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. шв. Тишламоқ.
Не бедовлар жазосини топади, Бир нечаси ағнаб, қумни қопади. — Алпомиш
3. кўчма Жеркиб, уришиб гапирмоқ, дағал гап қилиб, дилни оғритмоқ.
Яхши топиб гапирар, ёмон қопиб (гапирар). — Мақол
— Давлатбахт қани? Нега у келмади? -қопиб гапирди Оллоёр. — Ойбек, Навоий
ҚОПМОҚ
Тишлаб олмоқ (ит, туя ҳақида).KAPMAK
қопмоқ
1. кусать (о собаке)
2. перен.посл. набрасываться, накидываться (с бранью, руганью)
яхши топиб гапирар, ёмон қопиб гапирар хороший человек скажет по-хорошему, плохой — по-плохому
қопмоқ
в bite, pounce
ҚОПМОҚ
qabıw, tislew, úriw, shabalanıw
қопмоқ
stechen vt, anschlagen vt