bek

ot 1. tar. Turkiy xalqlarning baʼzilarida xonliklar davrida davlat arboblariga, shahar yoki viloyat hokimlariga, ularning bolalariga berilgan faxriy unvon hamda shunday unvonga sazovor boʻlgan shaxs.

Boshlab hudaychi ot ustidan bir kimxob toʻnni olib, qoʻrgʻon begiga kiydirdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Atrof shahar va qishloq beklari aksar Musulmonqulning oʻz odamlaridan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Aslida bu otni, Ulugʻbek Mirzo Samarqand taxtiga chiqqanda, Buxoro begi tuhfa etgan edi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Erkaklar ismining tarkibiy qismi, masalan,

Yoʻldoshbek, Otabek, Yusufbek.

3. (1-shaxs egalik shaklida) Oʻz begi yoki xoʻjayiniga murojaatda yoki ular haqida gapirganda ishlatilgan soʻz.

Qaygʻurma, begim! Hasanali otang bu toʻgʻrida ham seni yodidan chiqarmaydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Eski vaqtda yer-suv egalarining xizmatkorlari xonlar zamonidagi rasm-rusumni qilib, oʻz xoʻjayinlarini “begim“, “xonim“, oyim deb hurmatlar edilar. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari

ot ayn. Berk.

узбекскийmahkam, berk, mustahkamрусскийкрепкийанглийскийstrong

Anïŋ arqasï bek qaya ol tegim Uning madadkorlari qoyadek mustahkam – Его помощь подобна крепкой скале – His help is like a strong rock

бек (1. титул знатного лица; 2. правитель какой-л. административной местности в среднеазиатских ханствах в эпоху феодализма)

a closed, shut, covered, locked

n nobleman

ист.hist. русскийбек (титул знатного лица)английскийBek (a title of a military rank)французскийbek (titre de noblesse, gouverneur d'une ville ou d'une région dans les khanats d'Asie Centrale), (composante de prénoms masculins), (s'ajoute aux prénoms masculins, en signe de respect)арабскийبَيْكٌ - لَقَبُ شَخْصٍ وَجِيهٍ وَهَذَا مُصْطَلَحٌ تَارِيخِيٌّ