bek
бекbek I
ot 1. tar. Turkiy xalqlarning baʼzilarida xonliklar davrida davlat arboblariga, shahar yoki viloyat hokimlariga, ularning bolalariga berilgan faxriy unvon hamda shunday unvonga sazovor boʻlgan shaxs.
Boshlab hudaychi ot ustidan bir kimxob toʻnni olib, qoʻrgʻon begiga kiydirdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Atrof shahar va qishloq beklari aksar Musulmonqulning oʻz odamlaridan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Aslida bu otni, Ulugʻbek Mirzo Samarqand taxtiga chiqqanda, Buxoro begi tuhfa etgan edi. — Mirmuhsin, Meʼmor
2. Erkaklar ismining tarkibiy qismi, masalan,
Yoʻldoshbek, Otabek, Yusufbek.
3. (1-shaxs egalik shaklida) Oʻz begi yoki xoʻjayiniga murojaatda yoki ular haqida gapirganda ishlatilgan soʻz.
Qaygʻurma, begim! Hasanali otang bu toʻgʻrida ham seni yodidan chiqarmaydi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Eski vaqtda yer-suv egalarining xizmatkorlari xonlar zamonidagi rasm-rusumni qilib, oʻz xoʻjayinlarini “begim“, “xonim“, oyim deb hurmatlar edilar. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
- Beklar begi
- Bek oyim yoki begoyim Bekning onasi yoki xotini va ularga murojaat shakli. Hasanali tanitdi: — Mana bu kishi qayin onangiz — bek oyim boʻladilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Uzi(ga) xon, oʻzi(ga) bek Har kim oʻziga xon, oʻziga bek. — Maqol
bek II
ot ayn. Berk.
BEK
oʻzbekchamahkam, berk, mustahkamruschaкрепкийinglizchastrong
Anïŋ arqasï bek qaya ol tegim Uning madadkorlari qoyadek mustahkam – Его помощь подобна крепкой скале – His help is like a strong rock
bek I
ист.
бек (1. титул знатного лица; 2. правитель какой-л. административной местности в среднеазиатских ханствах в эпоху феодализма)
- oʻziga xon, oʻziga bek сам себе господин, сам бог и царь
bek II
разг.
Qarang: berk
bek I
a closed, shut, covered, locked
bek II
n nobleman
Bek
ист.hist. ruschaбек (титул знатного лица)inglizchaBek (a title of a military rank)fransuzchabek (titre de noblesse, gouverneur d'une ville ou d'une région dans les khanats d'Asie Centrale), (composante de prénoms masculins), (s'ajoute aux prénoms masculins, en signe de respect)arabchaبَيْكٌ - لَقَبُ شَخْصٍ وَجِيهٍ وَهَذَا مُصْطَلَحٌ تَارِيخِيٌّ