fl. 1. Irgʻishlab, biror yoʻnalishda tez harakat qilmoq; chopmoq.
Bor kuchi bilan yugurmoq. Bola yugurib, tepalikka chiqdi.
Shu mahal bir toʻda bola chugʻurlashib, guzar tomonga yugurib ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Gulnor bilan Unsin tanchada oʻtirib, bir-biriga mehribon egachi-singilday soʻzlasharkan, bolalardan biri yugurib keldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. sprt. Yugurish bilan shugʻullanmoq; yugurishda qatnashmoq.
Qayerdadir muzika yangrar, maydon chetidagi yoʻlkalarda maykachan qizlar yugurishardi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
3. koʻchma Biror ish yoki maqsadni amalga oshirish uchun harakat qilmoq; harakatida boʻlmoq, urinmoq.
Oʻqishning ketidan yugurmoq. Yugurganniki emas, buyurganniki. — Maqol
Rais Umurzoq otaga oʻxshash obroʻli, tajribakor paxtakorlarni qoʻlga olish niyatida ozmuncha yugurmadi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
4. Biror joy, tomonga oshigʻich, tez harakatda boʻlmoq, yoʻl olmoq.
Bugun Gavharning telegrammasini olish bilan vokzalga yugurdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Bu Otabekni Toshkentdan uylantirib, boshini bogʻlamasak, kun sayin uning Margʻilon yugurishidan qutula olmasmiz. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
5. koʻchma Tezlik bilan harakatlanmoq (suv, shamol kabilarning harakati haqida).
Qishloq oʻrtasidan oʻtadigan ikki soy toshlardan toshlarga urilib, koʻpirib, uzoq paxta dalalariga qarab yuguradi. — Mirmuhsin, Hamzaobodda
Mirzachoʻlning och bagʻriga Yugurganda Sirdaryo Oʻylaganmi edi shunday Chamanlar yaratishni. — T. Toʻla
6. koʻchma Paydo boʻlmoq, namoyon boʻlmoq, koʻrinmoq (biror xususiyat, belgi, holat va shu kabilar haqida).
Uning yuziga qon yugurdi.
[Ibn Sino] Nazari satrlar oralab yoʻrgʻalarkan, yer ostidan xazina topgan kishidek, qoʻllari asta titraydi, yuziga gʻalati tabassum yuguradi. — M. Osim, Kitobga ixlos
Malohat Karimovaning yuzlariga qizil yugurdi, yuzidagi kuldirgichlar husniga husn qoʻshdi, koʻzlari charaqlab ketdi. — Oydin, Asl yor
Endi har ikkovining ham yuziga jiddiyat yugurdi. — H. Shams, Dushman