Qidiruv

ot 1. ayn. Qon.

Ming jafo birlan ezib qalbimni, toʻkdilar xunim. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Daryo boʻlib oqdi daryoda xunlar, Doʻzax olovida bamisli dunyo. — E. Vohidov

— Har kim shahid — oʻz xuniga boʻyalar, El-u xalqqa ozor berma, Avazjon, — dedi Qulmaloyik bobo. — Zulfizar bilan Avazxon

2. Urugʻdoshlik tuzumi davrida vujudga kelgan odat; oʻldirilgan shaxs uchun olinadigan qonli oʻch.

Qoʻyvor, deyapman senga Bari bir ukamning xunini olaman Qoʻyvor, qayoqqa sudrayapsan! — Yoshlik

Ulikni tobutga solayotganda, xizmatkorlardan bittasi: — Bu odamxoʻrlarni qoziga berib, bechora goʻdakning xunini olish kerak, — dedi. — Oydin, Hazil emish

3. Umuman, oʻldirilgan kimsa, yoʻqotilgan yoki tortib olingan narsa uchun toʻlanadigan haq; tovon.

— Tom tagida qolib oʻlsak, san bilan maning xunimni ulardan kim daʼvo qiladi?— qaygʻuli tovush bilan dedi Oʻroz. — Oybek, Tanlangan asarlar

Oʻlgan sigir qoziniki boʻlsa, nima qilish kerak? — Suzgan sigir egasidan xunini toʻlatib olish kerak, — dedi afandi. — Latifalar

sft. 1. Toqati toq; diqqat, boʻgʻilgan, tajang.

Ikki haftadan beri suv ololmay [moʻysafid] xunob ekan. — Oybek, Tanlangan asarlar

[Anvar:] Mayli. Men ham tezroq qaytishim kerak. Alimardon ham xunob boʻlib oʻtirgandir. — Oʻ. Hoshimov, Bahor qaytmaydi

2. koʻchma Qiyin, ogʻir, mushkul, sermashaqqat, serdiqqat.

Xunob vazifa.

Olamda zargarlikdek xunob ish boʻlmas derdim, bularniki yana sermashaqqat ekan. — Oybek, Navoiy

n junta

sft. 1. Koʻrinishi yoqimsiz; koʻrimsiz, chiroyli emas.

Fransuzlar dunyoda xunuk ayollar yoʻq, faqat oʻziga oro bermagan, parvarishsiz ayollargina bor, deb hisoblashadi. — Saodat

Voy-vuy, qishlogʻimiz shunaqa xarob, shunaqa xunukmi! — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. koʻchma Yoqimsiz; noxush, jirkanch.

Xunuk voqea.

Har qalay, kecha xunuk ish boʻldi. — S. Ahmad, Ufq

Bechora xotinning insonlik qadr-u qiymatini yerga uradigan nihoyat-da xunuk yoʻl bu. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. koʻchma Qoʻrqinchli.

Uning [Anvarning] koʻzlari qorongʻida charaqlar, vajohati xunuk edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

4. koʻchma Quloqqa yoqmaydigan, yoqimsiz eshitiladigan.

Xunuk tovush.

Tuni bilan boʻlgan gʻazabli boʻkirishlar, xunuk alahlashlar, yirtqichday uvlab yigʻlashlar tindi. — A. Muxtor, Opa-singillar

Jimjit qabriston tepasidagi chinorda boyqush xunuk sayradi. — S. Ahmad, Ufq

ot 1. Ham erkak, ham ayollik jinsiy belgilari boʻlgan odam yoki hayvon.

“Baligʻingiz erkakmi, urgʻochimi? Afandi vazirning makrini tushunib, javob berdi: Xunasa. — Latifalar

2. soʻk. Yaramas, ablah, razil.

— Shu xunasa qimor oʻynamasa, bu gʻavgʻolar yoʻq edi, — dedi Islom. — Yoshlik

Oq podsho degan xunasa formoy chiqarib, mardikor soʻrab qoldi. Urushda qoʻli baland emas shekilli. — Oybek, Tanlangan asarlar

ot Xun talab qiladigan; qasoskor.

[Husayn:] Iblis Majdiddin Moʻmin Mirzoni oʻldirish haqida farmon yozib, menga mastligimda qoʻl qoʻydirib olibdi. Kecha tongda u meni ham nabiramdan, ham oʻgʻlimdan judo qildi. Endi Badiuzzamon menga farzand emas, xundor dushman. Uygʻun va I. — Sulton, Alisher Navoiy