fl. 1. ayn. Totmoq.
Ovqatning tuzini tatimoq. Hayotning achchiq-chuchugini tatimoq.
Qambar egilib shivirladi: — Icha-sizmi? Ozgina quyib beray. Juda xushtaʼm musallas. — Sira tatib koʻrgan emasman. Kerak emas. — Oybek, Tanlangan asarlar
[Razzoq] U yerdan [maktabdan] qorni ochib, koʻzlari kirtayib, kech qaytardi-da, oldiga qoʻyilgan taomdan tatir-tatimas, allaqayerga joʻnardi. — H. Gʻulom, Mashʼal
2. Taʼsir qilmoq; taʼsiri bilinmoq; yuqmoq.
Qatiq moshxoʻrdaga yaxshi tatiydi.
Ovqat [Shavkatjonga] mazaliroq tatidi. — N. Maqsudov, Umidli bola
Bolam bechorani tinch qoʻyasanmi, yoʻqmi? Yegan-ichgani tati-may, kundan-kunga qotib ketyapti oʻzi. — O. Husanov, Qoʻshiqchining taqsiri
3. Kifoya qilmoq, kifoya boʻlmoq, yetmoq.
Butun umrga tatiydigan saboq. Urpogʻingda boʻlsa, urugʻingga tatiydi. — Maqol
Oʻzi ellik gektar yer-u, daxmazasi besh yuz gektarga tatiydi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
Oddiy [bir kilo] guruch besh kishilik osh boʻlsa, devzira palov oʻn kishiga tatiydi. — Gazetadan
- Arzonning shoʻrvasi tatimas Arzon narsa yoki mehnatsiz topilgan daromad, mablagʻning barakasi boʻlmaydi, yolchitmaydi maʼnosidagi maqol. Singlim, hech qachon ishning osonini axtarmang. Arzonning shoʻrvasi tatimas, degan gap bor. — Uygʻun, Soʻnggi pushaymon