Қидирув

от 1. айн. Қон.

Минг жафо бирлан эзиб қалбимни, тўкдилар хуним. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

Дарё бўлиб оқди дарёда хунлар, Дўзах оловида бамисли дунё. — Э. Воҳидов

— Ҳар ким шаҳид — ўз хунига бўялар, Эл-у халққа озор берма, Авазжон, — деди Қулмалойик бобо. — Зулфизар билан Авазхон

2. Уруғдошлик тузуми даврида вужудга келган одат; ўлдирилган шахс учун олинадиган қонли ўч.

Қўйвор, деяпман сенга Бари бир укамнинг хунини оламан Қўйвор, қаёққа судраяпсан! — Ёшлик

Уликни тобутга солаётганда, хизматкорлардан биттаси: — Бу одамхўрларни қозига бериб, бечора гўдакнинг хунини олиш керак, — деди. — Ойдин, Ҳазил эмиш

3. Умуман, ўлдирилган кимса, ёʻқотилган ёки тортиб олинган нарса учун тўланадиган ҳақ; товон.

— Том тагида қолиб ўлсак, сан билан манинг хунимни улардан ким даъво қилади?— қайғули товуш билан деди Ўроз. — Ойбек, Танланган асарлар

Ўлган сигир қозиники бўлса, нима қилиш керак? — Сузган сигир эгасидан хунини тўлатиб олиш керак, — деди афанди. — Латифалар

сфт. 1. Тоқати тоқ; диққат, бўғилган, тажанг.

Икки ҳафтадан бери сув ололмай [мўйсафид] хуноб экан. — Ойбек, Танланган асарлар

[Анвар:] Майли. Мен ҳам тезроқ қайтишим керак. Алимардон ҳам хуноб бўлиб ўтиргандир. — Ў. Ҳошимов, Баҳор қайтмайди

2. кўчма Қийин, оғир, мушкул, сермашаққат, сердиққат.

Хуноб вазифа.

Оламда заргарликдек хуноб иш бўлмас дердим, буларники яна сермашаққат экан. — Ойбек, Навоий

н junta

сфт. 1. Кўриниши ёқимсиз; кўримсиз, чиройли эмас.

Франсузлар дунёда хунук аёллар ёʻқ, фақат ўзига оро бермаган, парваришсиз аёлларгина бор, деб ҳисоблашади. — Саодат

Вой-вуй, қишлоғимиз шунақа хароб, шунақа хунукми! — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

2. кўчма Ёқимсиз; нохуш, жирканч.

Хунук воқеа.

Ҳар қалай, кеча хунук иш бўлди. — С. Аҳмад, Уфқ

Бечора хотиннинг инсонлик қадр-у қийматини ерга урадиган ниҳоят-да хунук ёʻл бу. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. кўчма Қўрқинчли.

Унинг [Анварнинг] кўзлари қоронғида чарақлар, важоҳати хунук эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

4. кўчма Қулоққа ёқмайдиган, ёқимсиз эшитиладиган.

Хунук товуш.

Туни билан бўлган ғазабли бўкиришлар, хунук алаҳлашлар, йиртқичдай увлаб йиғлашлар тинди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

Жимжит қабристон тепасидаги чинорда бойқуш хунук сайради. — С. Аҳмад, Уфқ

от 1. Ҳам эркак, ҳам аёллик жинсий белгилари бўлган одам ёки ҳайвон.

“Балиғингиз эркакми, урғочими? Афанди вазирнинг макрини тушуниб, жавоб берди: Хунаса. — Латифалар

2. сўк. Ярамас, аблаҳ, разил.

— Шу хунаса қимор ўйнамаса, бу ғавғолар ёʻқ эди, — деди Ислом. — Ёшлик

Оқ подшо деган хунаса формой чиқариб, мардикор сўраб қолди. Урушда қўли баланд эмас шекилли. — Ойбек, Танланган асарлар

от Хун талаб қиладиган; қасоскор.

[Ҳусайн:] Иблис Маждиддин Мўмин Мирзони ўлдириш ҳақида фармон ёзиб, менга мастлигимда қўл қўйдириб олибди. Кеча тонгда у мени ҳам набирамдан, ҳам ўғлимдан жудо қилди. Энди Бадиуззамон менга фарзанд эмас, хундор душман. Уйғун ва И. — Султон, Алишер Навоий