fl. 1. Toʻgʻri, tik holatidan biror tomonga tortmoq; qayirmoq, bukmoq.
Daraxt shoxini egmoq. Novdani ikki uchidan ushlab egmoq.
Daryo tomondan gʻirillab esib turgan shabada yoʻl boʻyidagi oʻt-oʻlanlarni egar, tebratar edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Etak tutib, tik qaddimni egarmishman, Kunga kuyib, men ham paxta terarmishman. — Mushtum
2. Oʻz izmiga boʻysundirmoq, itoat ettirmoq.
E nodon qiz, Toʻlkinjon shuncha qizlarning ichida seni sevib qolgani uchun shodlan! Mayli, bari bir egib olaman! — F. Musajon, Huri
Nima qilsa, ishyoqmaslarni egib olish mumkin? — Oʻzbekiston qoʻriqlari
- Bosh egmoq 1. Boshini quyi solmoq. Bozorkul bunday paytlarda bosh egib, xomush oʻtirardi. — A. Muxtor, Chinor;Polvon yosh bolaga oʻxshaydi, kekni bilmaydi, bosh egib borsa, albatta, kechiradi. S. — Siyoyev, Otliq ayoljindek toqat qiling, toqatliga togʻ bosh egarmish. — K. Yashin, Hamza;Jaholatga shafqat bilmas zolimlarga hech qachon bosh egmayman. — K. Yashin, Hamza
- Boʻyin egmoq 1. Yoʻliga yurmoq, aytganiga yurmoq; boʻysunmoq. Eski raislar boʻyin egarmikin bu yosh juvonga. Ishlasa ham bir yil ishlaydi. — I. Rahim, Ixlos;Aroqxoʻrlikka mukkasidan ketgan Abdujabbor ijtimoiy foydali mehnatga boʻyin egmay qoʻyibdi. — MushtumHozir shunchalik past ishga ham boʻyin egish zarurati bor edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon