ot Tashlandiq yerlarda, ekin maydonlarida gʻovlab oʻsadigan, barglarining usti yaltiroq, osti kulrang yovvoyi oʻt.
Ariqning narigi yonida kakra, supurgi, shoʻra, sassiq-kapa, yana allaqanday yovvoyi oʻtlar gʻovlab yotardi. — A. Muxtor, Opa-singillar
Erta bahor Yorqinoy koʻk terib yuribdi. Qoʻlidagi sirlangan togʻorani u yerdan bu yerga surar, u yon-bu yoniga elanib, otquloq, ismaloq, jagʻ-jagʻ, momaqaymoq, yalpiz, shoʻra qidirardi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda