ёввойилашмоқ

фл. 1. Ёввойи бўла бормоқ, ёввойи бўлиб кетмоқ.

Ёввойилашган ит.

Тоғ мушуклари ёввойилашиб кетган, одамга яқин келмасди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

2. Одамлардан узоқлашиб, бегоналашиб бормоқ.

Мен ҳам ёввойилашиб, жуда тўнг, қўпол бўлиб кетаётганимни ич-ичимдан ҳис қиламан. — Ёшлик

3. Бегона ўтлар билан қопланмоқ.

Аёллар ва болалар ихтиёрида қолган экинзорлар чуқур, яхши йиғилмаганидан, ёввойилашиб, ҳамма ёқни шўра, ғумай, сувўт, тикан босиб кетган. — С. Нуров, Нарвон

1. verwildern vi s

2. (odamlarga oid) menschenscheu werden