shoʻra
шўраshoʻra I
ot Tashlandiq yerlarda, ekin maydonlarida gʻovlab oʻsadigan, barglarining usti yaltiroq, osti kulrang yovvoyi oʻt.
Ariqning narigi yonida kakra, supurgi, shoʻra, sassiq-kapa, yana allaqanday yovvoyi oʻtlar gʻovlab yotardi. — A. Muxtor, Opa-singillar
Erta bahor Yorqinoy koʻk terib yuribdi. Qoʻlidagi sirlangan togʻorani u yerdan bu yerga surar, u yon-bu yoniga elanib, otquloq, ismaloq, jagʻ-jagʻ, momaqaymoq, yalpiz, shoʻra qidirardi. — R. Rahmon, Mehr koʻzda
shoʻra II
ot Tokning (uzumning) toʻpguli, gʻunchasi.
Toklar shoʻra chiqarib qolibdi.
Birinchi xomtokni tok novdalarida shoʻra paydo boʻlishiga qarab, aprel oyining oxirida oʻtkazish maʼqul. — M. Sobirov, Xomtok
SHOʻRA
1. Tashlandiq yerlarda, ekin maydonlarida gʻovlab oʻsadigan, barglarining usti yaltiroq, osti kul rang yovvoyi oʻt.KARAPAZI, KAZAYAĞI
2. Tokning (uzumning) toʻpguli, gʻunchasi.KORUK
shoʻra I
лебеда
bu yoqqa oʻtdi lop-lop, u yoqqa oʻtdi lop-lop; «Shoʻra» dedi, qoʻymadi, yutaverdi soplab загадка туда прошёл топ-топ, сюда пришёл топ-топ; ухватился за лебеду – и ну глотать подчистую (Верблюд).
shoʻra II
бутон винограда перед цветением.
SHOʻRA
1. sora (ósimlik)
2. júzimniń topgúli, ģumshası
shoʻra