от
1.
Аҳоли яшайдиган жойдан ташқарида бўлган, экин экиладиган ер, экинзорлар.
Экин даласи. Пахта даласи. Меҳнат даласи. Пахтазор дала. Боғбон боғини тузар, Деҳқон даласин сузар. — Мақол
Аёллар далада, болалар мол-ҳолларни ўтлатгани олиб кетишган. — С. Аҳмад, Уфқ
Тўғри, чоршанба куни далага қўш чиқиши керак. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2.
Шаҳардан ташқаридаги боғ, қўрғон ва ер-сувлар. -
Поччанг ўлсин! — деди аччиқланиб Хушрўй, — Нажмиддинбек деганнинг даласига кетган эди. Тўрт кундан бери дом-дараксиз. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
3.
Умуман кенг табиий сайҳон ер, ёвон.
Дала, кирлар қирмизи кўйлак кийган сулув келинчакдек яшнаб кетган. — Газетадан
Адоқсиз далалар, офтоб ўт пуркайди. — Саодат
Дов-дарахтлар, том-тош, далаю қирлар оппоқ эди. — С. Аҳмад, Уфқ
4.
Уйдан (хонадан) ташқари жой, ҳовли, кўча.
Онанинг кўнгли болада. Боланинг кўнгли далада. — Мақол
Даладан келган ўғрини тутиш осон, Уйдаги ўғрини тутиш қийин. — Мақол
Мен даладан олай хабар Ўйин қилиб тургин, қизлар. — Маликайи айёр