Изоҳли луғат

Тенг ҳуқуқли гап бўлаклари ва гапларни боғлаш учун хизмат қилади.

Нарса, кимса, ҳаракат кабиларнинг белгиси меъёрий даражадан пастлигини, мақтайдиган дара…

Организмнинг сувсизланиши билан кечадиган ўткир юқумли касаллик; ўта хавфли ичак ка…

Вабо тарқаган (жой ёки давр ҳақида).

Нимадир қилиш-қилмасликка берилган сўз.

Қуруқ ваъдалар бераверадиган.

Ваъда бериб, устидан чиқмаслик, бажармаслик хислати.

Бир-бирига ваъда бермоқ, бир-бири билан аҳд-паймон қилмоқ, сўзни бир жойга қўймоқ.

Ваъдасида, лафзида турмайдиган; субути ёʻқ, субуциз.

Ваъдасида турмаслик, субуцизлик.

Вадилламоқ феълининг биргалик нисбати.

Вадилламоқ феълининг орттирма нисбати.

Вадирламоқ феълининг биргалик нисбати.

Вадирламоқ феълининг орттирма нисбати.

Вадусда яшовчи шахс.

Шакар, қаймоқ, тухум қўшиб пишириладиган, усти катак-катак печене.

Вафли.

Ёрга, дўстга, яқин кишиларга садоқат; ўз аҳд-паймонини муқаддас тутиш; сўзда, ваъд…

Ўз аҳд-паймонини муқаддас тутувчи, сўзида, ваъдасида қатъий турувчи; содиқ.

Вафодор кишиларга хос иш, хатти-ҳаракат; вафодорларга хос хусусият.

Вафодор.

Вафодорлик.

Вафоси ёʻқ, бевафо.

Вафосизга хос иш, хислат, хусусият.

Ўлим.

Вағ-вағ деган товуш чиқармоқ, шундай товуш билан гапирмоқ.

Ғовур-ғувур ва шунга яқин товуш ҳақида.

Вағирламоқ феълининг биргалик нисбати.

Вағирламоқ феълининг орттирма нисбати.

Темир ёʻлларда ёʻловчилар ва юкларни ташиш учун мўлжалланган, очиқ ёки ёпиқ (у…

Кичкина вагон.

1 Ғалла, пахта сингари молларни бошқа шаҳарларга вагонлаб олиб бориб савдо қилувчи ка…

Тор изли темир ёʻлда ва осма ёʻлларда юк (баъзан одам) ташиш учун хизмат қиладиган,…

Вагонетка билан ишлайдиган, вагонеткани бошқарувчи ишчи.

Трамвай ҳайдовчиси.

Машинасозликнинг вагон ишлаб чиқарадиган тармоғи.

Вагранка ишчиси.

Чўян ва рангли металлар эритиладиган махсус печ.

Бировни чўчитиш учун тўсатдан, билдирмасдан айтиладиган сўз.

Ваҳҳобийлик оқимининг издоши, тарафдори.

Ҳис-туйғу ва кайфиятнинг бузилиши; қўрқув босиш, хавфсираш, юракни ғулғула босис…

Ваҳима қилувчи, ваҳима тарқатувчи; лоф уриб, кишилар юрагига ғулғула солувчи.

Ваҳимали.

Ваҳимага тушмоқ, таҳлика тортмоқ, қўрқмоқ.

Кишини ваҳимага соладиган; қўрқинчли.

Ислом ақидасига кўра, пайғамбарларга фаришталар орқали Аллоҳ томонидан юборилган буйр…

1 ваҳима.

Ваҳима.

1 ваҳимачи.