юмшамоқ

фл. 1. Юмшоқ ҳолга келмоқ, майинлашмоқ.

Мум юмшади. Азот билан ўғитланган ер юмшайди.

У [Ёʻлчи] бу ерга олдин сув бериб, ер юмшагандан сўнг ковлаш кераклигини англаса ҳам, вақтни ёʻқотмаслик учун метин жойни ковлайди. — Ойбек, Танланган асарлар

Асфалт ёʻллар бўлса мумдек юмшаган — Мирмуҳсин, Умид

2. кўчма Ҳовуридан, ғазабдан тушмоқ; андиша, шафқат ёʻлига ўтмоқ; эримоқ.

Араз-лаб турган Зиёдахон Шербекнинг гапига юмшаб: — Болаликдаги шўхлигингиз ҳалиям қолмабди, — деди. — С. Анорбоев, Оқсой

Аммо ясовул бир қизнинг ялиниб-ёлворишидан юмшайдиган кишилардан эмас. — С. Айний, Дохунда

Кампир неварасининг порлаб турган кўзларига тикилиб, бир оз юмшади. — Ж. Абдуллахонов, Тўйга келинглар

3. кўчма Пасаймоқ, сусаймоқ, бўшашмоқ (совуқ, вазият ва шу кабилар ҳақида).

Кескинлик анча юмшади.

Совуқ бир оз юмшаб тушган, қуёш очиқ ҳавода ҳаракат этмоқда эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Февралнинг ўрталарида ҳаво юмшаб, дала-тошни, тўқайларни босиб ётган қалин қор ёпиғи тешила бошлади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Сўзингиз тўғри, иним қумда ҳаво қизиқ бўлишига қарамай, нафас олиш қулай. Асаблар ҳам юмшаб, киши кайфияти кўтарилади. — Мирмуҳсин, Меъмор

1. Юмшоқ ҳолга келмоқ, майинлашмоқ.YUMUŞAMAK

2. Ҳовридан, ғазабдан тушмоқ; эримоқ.

3. Пасаймоқ, сусаймоқ, бўшашмоқ (совуқ).

1. смягчаться, размягчаться, размякнуть

2. рыхлеть

1. jumsarıw, jumsaq bolıw, jibiw, bılqıldaw

2. авıс. ashıwdan túsiw, juwasıw, júregi eriw

3. авıс. bosasıw, páseyiw, páseńlew (suwıq, jaǵday hám t.b. haqqında)

weich werden, sich mildern, nachlassen vi