табиат
tabiatтабиат
1. природа
2. натура, характер, нрав
- табиати енгил одам легкомысленный человек
- табиатини хира (тирриқ) қилмоқ испортить (кому-л.)
Табиат
русчаприрода, натура, характер, вкусинглизчаnature, character, mood, tasteфрансузчаnature, caractère, personnalité, goûtарабчаطَبِيعَة
ТАБИЪАТ
ўзбекчатабиат (инсон), хусусиятрусчанатура, природа (человека)инглизчаpeculiarity
Kiši qïrq yašab öz tabï bilmäsä tükäl yïlqï-ul Киши қирқ йил яшаб ўз табиатини билмаса, унинг ҳайвондан фарқи ёʻқ – Если человек, прожив сорок лет, не знает своей натуры, он подлинно скотина –Иф а персон, афтер ливинг фортй еарс, доес нот кнов ҳис натуре, ҳе ис трулй а беаст