soʻqir

sft. 1. Koʻr, ojiz.

Chin koʻngildan yigʻlasang, soʻqir koʻzdan yosh chiqar. — Maqol

2. Koʻzi koʻr, koʻzi ojiz odam.

Soʻqir kishi.

— Hoy, moʻgʻullar! — deb zaharxanda kuldi u [Temur Malik]. Ikkingiz uchun sadogʻimda ikki oʻq qoldi, ikkingizni ham soʻqir qilib qoʻyaymi? — M. Osim, Karvon yoʻllarida

Benafdur soʻqirga tutilgan chiroq. — Sh. Shomuhamedov

3. koʻchma Hech narsani bilmaydigan, sezmaydigan; qoloq, koʻr.

Koʻzi soʻqirdan koʻkragi soʻqir yomon. — Maqol

Nima qilay, bu soʻqir koʻzlar kech ochilgan boʻlsa? — Yoshlik

Shuncha paytdan beri koʻr ekanman, soʻqir ekanman. — Sharq yulduzi

1. Koʻr, ojiz.AMA

2. Hech narsani bilmaydigan, sezmaydigan; qoloq.CAHİL

посл. слепой, косой

• soʻqir koʻzga surma см. surma

chin koʻngildan yigʻlasang, soʻqir koʻzdan yosh chiqar если будешь плакать искренне, то и из слепых глаз слёзы хлынут (т.е. при желании всё можно сделать)

a blind

1. soqır, kózi ázzi, kózli

2. qalaq, artta qalģan, ańsız