qopmoq

fl. 1. Tishlab olmoq, tishlamoq (it, tuya haqida).

Itni qopmas deb boʻlmas. — Maqol

It qutursa, egasini qopadi. — Maqol

— E, yuravering, qopmaydi! — dedi orqada kelayotgan Tojiboy. — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. shv. Tishlamoq.

Ne bedovlar jazosini topadi, Bir nechasi agʻnab, qumni qopadi. — Alpomish

3. koʻchma Jerkib, urishib gapirmoq, dagʻal gap qilib, dilni ogʻritmoq.

Yaxshi topib gapirar, yomon qopib (gapirar). — Maqol

— Davlatbaxt qani? Nega u kelmadi? -qopib gapirdi Olloyor. — Oybek, Navoiy