қопмоқ

фл. 1. Тишлаб олмоқ, тишламоқ (ит, туя ҳақида).

Итни қопмас деб бўлмас. — Мақол

Ит қутурса, эгасини қопади. — Мақол

— Э, юраверинг, қопмайди! — деди орқада келаётган Тожибой. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. шв. Тишламоқ.

Не бедовлар жазосини топади, Бир нечаси ағнаб, қумни қопади. — Алпомиш

3. кўчма Жеркиб, уришиб гапирмоқ, дағал гап қилиб, дилни оғритмоқ.

Яхши топиб гапирар, ёмон қопиб (гапирар). — Мақол

— Давлатбахт қани? Нега у келмади? -қопиб гапирди Оллоёр. — Ойбек, Навоий