қий
qiyқий И
ҚИЙ ' қўй, эчки, туя қумалоқларидан иборат гўнг қатлами'. Қўйларнинг тагида ётган икки йиллик қ и й н и палахса-палахса ҳилиб кўчирдик. Қадимги туркий тилда ҳам шундай маънони англатган бу от асли қïғ тарзида талаффуз қилинган (Девон, ИИИ, 142; ДС, 440), эски ўзбек тилида бу сўз охиридаги ғ ундоши й ундошига алмашган (ССТТН, II, 101; КРС, 478), кейин — чалик ï унлисининг қаттиқлик белгиси ёʻқолган: қïғ > қïй > қий
Қўй, эчки ёки туя қумалоғидан иборат гўнг қатлами
Бир жойда хазина кўрганман.. Уч-тўрт йиллик қўй қийи босилиб ётибди — Самар Нуров, Нарвон
қий ИИ
тақл. с. Баъзи қушлар чиқарадиган товушни билдиради
Қашқа томондан инидан безовта қилинган сақоқушнинг "қий-қий"и эшитилди — Самар Нуров, Нарвон
қий
1. помёт овцы или верблюда
2. слежавшийся навоз, извлекаемый из овчарни
- қўй кўрмасак ҳам, қий кўрганмиз разг. ирон. (букв. хоть и не имели мы овец, да все же видали овечий помёт) соотв. не чванься, квас, не лучше нас; и мы не лыком шиты.
ҚИЙ
qıy, kón
QÏY=
ўзбекчачекинмоқ, қайтмоқрусчаотступать, отказыватьсяинглизчаreturn
Sözin qïyyučï begkä tutma umunč Сўзидан қайтувчи бекка ишонч