qaysar

sft. 1. Rim podshosi; umuman, podsho, xoqon.

Jahonning fotihi Iskandar, Rim qaysari, qotil — Chingiz. Gʻ, Gʻulom

Urushga kirganda — qoplon yuraging, Qaysar sifat bolam, qaydin boʻlasan? — Rustamxon

2. sft. Tutgan yerini kesadigan; oʻjar, tixir, ters.

Qaysar bola.

Tura qoling, endi juda payti, odam bunchalik qaysar boʻlmaydi. Uzr soʻrang, uzr. — N. Safarov, Vodillik qahramon

Qaysar Zuhraga gap uqtirish qiyinligini bilgan Yoʻldosh yuk xaltasini yelkasiga osdi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar

3. koʻchma Kishi irodasiga boʻysunmaydigan; oʻjar, asov.

Qaysar tabiat. na Qaysar suv yana koʻtarila boshladi. — E. Raimov, Ajab qishloq

Lekin faktlar qaysar narsa, uni xaspoʻshlab boʻlmaydi. — A. Eshonov, H. Umarov, Odamlarni oʻylab

1. Aytganini qildiradigan.İNATÇI

2. Tutgan yerini kesadigan; oʻjar, ters.

узбекскийQaysar, imperatorрусскийкесарь, императоранглийскийobstinate

Tutayïn ya Kisra ya Qaysarča boldum, ya Šaddad-u ʼAd-teg taqï učmaq ettim Tahmin qilayin(ki),yo Xisrovdek, yo Qaysardek boʻldim, yo

упрямый

• qaysar odam упрямый человек

a obstinate, stubborn

qaysar, ójet, tirsek, qırsıq, eregise beretuģın

trotzköpfig, dickköpfig, halsstarrig, stur, störrisch, bockig

stubborn.

русскийупрямый // упрямецанглийскийstubborn, obstinateфранцузскийobstiné, têtu // entêté, obstiné, têtuарабскийعَنِيدٌ، جَامِحٌ، جَمُوحٌ، صُلْبُ الرَّأْيِ