кўланка

от 1. Офтоб нуридан тўсилган жой; соя.

Абдуваҳоб айвондаги кўланкага ўтирди, ўғилчасини тиззасига олиб, пешонасидан ўпди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

Машина теракларнинг қуюқ кўланкаси остида учиб бораркан, Қудратнинг дўстлари кўм-кўк ва бўлиқ пахтазор далаларни унга кўрсатиб, фахрланар эдилар. — З. Фатхуллин, Сўнмас юлдуз

2. Киши ва нарсаларнинг ёруғликка қарама-қарши томонга тушадиган сояси.

Аравани от тортар, кўланкасини ит тортар. — Мақол

Олис-олисларда йигитларнинг кўланкалари кўринади. — Ўзбекистон қўриқлари

Рўпарадаги уйда чироқ ёнди. Дарпарда орқасида тебраниб турган кўланка тўхтади. — Газетадан

Қарағайларнинг кўланкаси тунги сокин ҳавода қимир этмай турарди. — М. Муҳамедов, Қаҳрамон изидан

3. Узоқда, қоронғиликда, туманда ғира-шира кўринган нарса; қора, шарпа.

Кўнгли алдамаган экан: узоқдан аллақандай кўланка қорайиб кўринди. — Х. Султонов, Онамнинг юрти

Башорат яқин борди, кўланка яна қимирлади. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

4. кўчма Бирор ички руҳий ҳолатнинг (масалан, ташвиш, ғам, азоб) ифодаси, акси.

Шеърият бошига зулмат кўланкаси тушди. Зулфия, Хаёллар, туйғулар.

унинг [Мадрайимнинг] нуроний чеҳрасини, худди қуёшни булут босганидек, қайғу-алам кўланкаси чулғаб олди. — Муштум

Иқбол хола унинг чеҳрасидаги алам кўланкасини илғамади. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

5. кўчма (3-ш. эгалик ва ў.-п. к. шаклида) Бирор кимсанинг ҳимояси; паноҳ, ҳомийлик.

Бировнинг кўланкасида яшамоқ.

— Қалай, Ҳомидбек, юртларингиз тинчликми? — Худога шукур, давлатлари кўланкасида. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

6. кам қўлл. Нарсаларнинг бошланғич шакли, ҳали тўла шаклланмаган умумий кўриниши.

Чигит экиш бошлангунча, янги қишлоқнинг кўланкаси кўриниб қолди: ҳали очилмаган кўчаларнинг икки юзига саксон беш мингдан ортиқ кўчат ўтқазилди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

тень, сень

н shadow shade

1. kóleńke, saya

2. авис. pana, qáwenderlik

Schatten m