koʻlanka

ot 1. Oftob nuridan toʻsilgan joy; soya.

Abduvahob ayvondagi koʻlankaga oʻtirdi, oʻgʻilchasini tizzasiga olib, peshonasidan oʻpdi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

Mashina teraklarning quyuq koʻlankasi ostida uchib borarkan, Qudratning doʻstlari koʻm-koʻk va boʻliq paxtazor dalalarni unga koʻrsatib, faxrlanar edilar. — Z. Fatxullin, Soʻnmas yulduz

2. Kishi va narsalarning yorugʻlikka qarama-qarshi tomonga tushadigan soyasi.

Aravani ot tortar, koʻlankasini it tortar. — Maqol

Olis-olislarda yigitlarning koʻlankalari koʻrinadi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari

Roʻparadagi uyda chiroq yondi. Darparda orqasida tebranib turgan koʻlanka toʻxtadi. — Gazetadan

Qaragʻaylarning koʻlankasi tungi sokin havoda qimir etmay turardi. — M. Muhamedov, Qahramon izidan

3. Uzoqda, qorongʻilikda, tumanda gʻira-shira koʻringan narsa; qora, sharpa.

Koʻngli aldamagan ekan: uzoqdan allaqanday koʻlanka qorayib koʻrindi. — X. Sultonov, Onamning yurti

Bashorat yaqin bordi, koʻlanka yana qimirladi. — A. Muxtor, Opa-singillar

4. koʻchma Biror ichki ruhiy holatning (masalan, tashvish, gʻam, azob) ifodasi, aksi.

Sheʼriyat boshiga zulmat koʻlankasi tushdi. Zulfiya, Xayollar, tuygʻular.

uning [Madrayimning] nuroniy chehrasini, xuddi quyoshni bulut bosganidek, qaygʻu-alam koʻlankasi chulgʻab oldi. — Mushtum

Iqbol xola uning chehrasidagi alam koʻlankasini ilgʻamadi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

5. koʻchma (3-sh. egalik va oʻ.-p. k. shaklida) Biror kimsaning himoyasi; panoh, homiylik.

Birovning koʻlankasida yashamoq.

— Qalay, Homidbek, yurtlaringiz tinchlikmi? — Xudoga shukur, davlatlari koʻlankasida. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

6. kam qoʻll. Narsalarning boshlangʻich shakli, hali toʻla shakllanmagan umumiy koʻrinishi.

Chigit ekish boshlanguncha, yangi qishloqning koʻlankasi koʻrinib qoldi: hali ochilmagan koʻchalarning ikki yuziga sakson besh mingdan ortiq koʻchat oʻtqazildi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

тень, сень

n shadow shade

1. kóleńke, saya

2. awis. pana, qáwenderlik

Schatten m