haram
ҳарамharam
ot 1. din. Muqaddas deb ajratib qoʻyilgan, kirish taqiqlangan joy (masalan, Makka shahrida Muhammad paygʻambarning maqbarasi).
2. tar. Hovlining ayollar uchun ajratib qoʻyilgan qismi, ichkari (asosan, oliy, yuqori mansabdorlar xonadonlarida).
Xon aʼyonlarga ruxsat berib, haramga kirgan, oʻrdaning kunduzlik xodimlari tarqalishib, faqat kecha beklari, xon soqchilari, doimiy xodimlar qolgan edilar. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Goʻroʻgʻli ana shunday nasihatlarni qilib, oʻzi haram sari qarab ketdi. — Gulihiromon
- Haram ogʻasi Haramdagi xotin-qizlarni kuzatib yuruvchi bichilgan qul. U bir necha kun haram ichidagi hujrada yotadi. Oʻziga kelgach, shu hovlida haram ogʻasi boʻlib ishlab yuradi. — Mirmuhsin, Meʼmor
HARAM
1. Muqaddas deb ajratib qoʻyilgan, kirish taʼqiqlangan joy.HARAM
2. Hovlining ayollar uchun ajratib qoʻyilgan qismi, ichkari (mansabdorlar xonadonlarida).HAREM
HARAM
[a.]
узбекскийharomрусскийзапретное, недозволенноеанглийскийforbidden, haram
Haram yegli ornï tamuy-ul batïy Harom yeganning oʻrni chuqur doʻzaxda boʻladi – Тому, кто ест недозволенное, место в глубинах ада– A man who eats the illicit, takes a place in the hell