эпилог

м 1. epilog, xotima (badiiy asarning oxirgi — tugallanuvchi qismi)

2. перен. oxir (biror narsaning oxiri, tugashi)

1. Qadimgi grek dramalari oxirida asarning xarakteri, muallifning maqsadi va gʻoyasini bayon etib, tomoshabinga murojaat qilinuvchi qism., epilog, xotima, soʻnggi soʻz

2. Badiiy asarda asosiy voqealardan soʻng kelib, asar qahramonlarining keyingi taqdiri haqida ixcham, loʻnda xabar beruvchi qism. Oʻta murakkab, chigal qismatga ega boʻlgan qahramonlar ishtirok etuvchi asarlarda, albatta, xotima beriladi. Masalan: F. Dostoyevskiyning «Aka-uka Karamazovlar», «Xoʻrlangan va haqoratlanganlar», I. Turgenevning «Otalar va bolalar», A. Qodiriyning «Oʻtgan kunlar», «Mehrobdan chayon» kabi asarlarida xotima mavjud.