bukri

sft. 1. ayn. 1 bukur.

Bukri odam. Tayoq oʻgʻrini toʻgʻrilar, Goʻr bukrini toʻgʻrilar. — Maqol

Koʻchadagi shovqinga darvozadan pakana, bukri odam bir qoʻlida fonus, boshqa qoʻlida kursi koʻtarib, chopib chiqdi. — H. Gʻulom, Feruza

Hamma yalt etib bukri yigitga qaradi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Egilgan, mayishgan.

Bukri koʻprik. Bukri tol.

Qachon koʻrma, bir poy hoʻkiz, bukri omoch, Bagʻri shamol koʻrmay, qishda qoladi och. — Gʻ. Gʻulom, Koʻkan

Eshagini yoʻl chetidagi bukri tutga bogʻladi. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar

1. Umurtqa yoki koʻkrak qafasining egri oʻsishi natijasida hosil boʻladigan egri joy.KAMBUR

2. Egilgan, mayishgan.

bukri, egri, qiyshiqruschaгорбатыйinglizchahumpbacked

Qayusï örüm kedti bükri uča Baʼzisi juldur (kiyim) kiygan, orqasi bukri - Некоторые натянули дерюгу на горбатые спины - Some pulled the bumpkin on their humpbacked backs

1. посл. горбатый, сутулый, горбун

bukri (bukur, bugri)ni goʻr tuzatar горбатого могила исправит

2. согнутый

a stooping, hump-backed

1. adj. buck(e)lig, verwachsen, mit krummen Rücken, gebückt

bukrini goʻr toʻgʻirlaydi den Verwachsenen heilt erst der Tod

2. Subs. (kishi) Buck(e)lige m, f