bukur
букурbukur
sft. 1. Umurtqa yoki koʻkrak qafasining qiyshayib oʻsishi natijasida hosil boʻladigan doʻmboq, bukri joy.
Oʻn besh yoshidan boshlab to shu damgacha erta-kech bukchayib ishlashga toʻgʻri kelgani uchun uning yelkasi bukur kabi, ortiqcha turtib chiqqan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Shunday illati, nuqsoni boʻlgan odam.
Bukur odam.
3. Egilgan, mayishgan, qiyshiq, bukri.
Temir yoʻl yoqalab ketgan dala yoʻli bukur jiy-da tagida tugardi. — S. Mahkamov, Shogird
bukur I
n 1. hunchback, humpback
2. hump, hunch
bukur II
a 1. humpbacked, hunchbacked, gibbous, round-shouldered, stooping
2. arcuated, arcuate, bended, bowed, bent, curved, winding
BUKUR
búkir