бекорчи
bekorchiбекорчи
от 1. Ишсиз, бекор юрувчи, қўли бўш.
Бекорчидан безиб қоч, Чақимчидан — кўчиб. — Мақол
Қаёққа қарасанг, камбағал, бекорчи, нота зор одамларни кўрасан. — Ойбек, Танланган асарлар
Ошхонада мудир эди — бўшатишди, ҳозир уйда, бекорчи. — С. Анорбоев, Оқсой
2. кўчма Фойдаланилмай, ишлатилмай ётган; ортиқча; кераксиз.
Менда бекорчи пул ёʻқ. Бекорчи қоғоз.
3. Асос-ҳақиқати ёʻқ; шунчаки, шунчаки айтилган.
Бекорчи ҳазил чинга айланиб кетди, ахир. — Аския
- Бекорчи гап Асос-исботи ёʻқ гап; таги пуч гап, бўлмағур, ёлғон гап. Бекорчи гапларни қўйинг, касал бўлмасангиз, нега келдингиз? — А. Мухтор, Чинор
БЕКОРЧИ
Беиш, бўш, бекор юрувчи.BOŞ, İŞSİZ
бекорчи
(ишсиз)Müßiggänger m, Faulenzer m, Nichtstuer m
бекорчи
1. бездельник
2. пустой, вздорный, необоснованный (напр., разговор)
бекорчи
н idler, loafer, good-for-nothing, lazy person
бекорчи нинг тили ҳеч қачон бекор турмайди an idler's tongue never rests still
БЕКОРЧИ
1. biytalap
2. авıс. paydalanılmay turǵan, artıqsha, kereksiz
3. qurı, áytewir, tiykarsız