bekorchi
бекорчиbekorchi
ot 1. Ishsiz, bekor yuruvchi, qoʻli boʻsh.
Bekorchidan bezib qoch, Chaqimchidan — koʻchib. — Maqol
Qayoqqa qarasang, kambagʻal, bekorchi, nota zor odamlarni koʻrasan. — Oybek, Tanlangan asarlar
Oshxonada mudir edi — boʻshatishdi, hozir uyda, bekorchi. — S. Anorboyev, Oqsoy
2. koʻchma Foydalanilmay, ishlatilmay yotgan; ortiqcha; keraksiz.
Menda bekorchi pul yoʻq. Bekorchi qogʻoz.
3. Asos-haqiqati yoʻq; shunchaki, shunchaki aytilgan.
Bekorchi hazil chinga aylanib ketdi, axir. — Askiya
- Bekorchi gap Asos-isboti yoʻq gap; tagi puch gap, boʻlmagʻur, yolgʻon gap. Bekorchi gaplarni qoʻying, kasal boʻlmasangiz, nega keldingiz? — A. Muxtor, Chinor
BEKORCHI
Beish, boʻsh, bekor yuruvchi.BOŞ, İŞSİZ
bekorchi
(ishsiz)Müßiggänger m, Faulenzer m, Nichtstuer m
bekorchi
1. бездельник
2. пустой, вздорный, необоснованный (напр., разговор)
bekorchi
n idler, loafer, good-for-nothing, lazy person
bekorchi ning tili hech qachon bekor turmaydi an idler's tongue never rests still
BEKORCHI
1. biytalap
2. awıs. paydalanılmay turǵan, artıqsha, kereksiz
3. qurı, áytewir, tiykarsız