аввал

рвш. 1. от кам қўлл. (асосан 1-шахс эгалик ва ўрин-пайт келишиги шаклида) Бош(и), бошланиш(и). зид. охир.

Ишнинг аввали ва охири.

Хуллас, бугун ёшлигимни эслашим ва гапнинг аввалини шундан бошлашимнинг сабаби бошқа. — Шукрулло, Жавоҳирлар сандиғи

Мулоҳазаларимиз аввалида видеофилм ҳақидаги айрим фикрлар, баҳоларни муштарийга етказмоқчи бўлдик. — Газетадан

2. рвш. Ўтган вақтлар(да), ҳозирга қадар; илгари. зид. ҳозир.

Тирикчилигимиз аввал қандай бўлса, ҳозир ҳам шундай. — Ойбек, Танланган асарлар

Бу кенг хонага Ғуломжон авваллари ҳам кўп келган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. Биринчи навбатда, биринчи бўлиб; дастлаб.

Аввал қариялар дастурхонга таклиф этилди.

Аввал таом, баъдаз калом. — Мақол

Аввал тўнғич ботир пойловчилик қилибди. — Чалпак ёққан кун

4. Бошланишда; бошда.

Аввал ҳеч нарса сезилмади, бир оз ўтгач, оғриқ тура бошлади.

5. кўм. взф. Бирор воқеа, ҳодиса ёки ҳаракатнинг бошқасидан ёки шу ҳақда сўз бораётган вақтдан олдин бўлганлигини билдиради.

Учрашувимиздан аввал. Бундан тўрт йил аввал.

Мана сўнгги хотира: икки ярим йил аввал меҳрибон она уни шаҳарга узатади. — Ойбек, Танланган асарлар

1. Илгариги вақтларда; илгари, бурун.EVVEL, ÖNCE, İLK

2. Ҳаммадан олдин; олдин, дастлаб, даставвал.

1. (ўтган давр)früher, ehemals, ehedem, einst

2. (олдин)vor allem, zuerst

3. прäп. vor

• урушдан аввал vor dem Krieg

1. раньше, прежде

2. погов. сначала, сперва, прежде

аввал ўйла, кейин сўйла сначала подумай, потом говори

3. первый, начальный, ранний

• аввал баҳор ранняя весна

адв 1. earlier

2. before

3. formerly, previously

• энг аввал first of all
• нонуштадан аввал before breakfast
• аввал дан охиргача from A to Z

аввал ўйла, кейин сўйла first think, then speak

áwel, dáslep, ádep