ot
1.
Bir yerdan ikkinchi yerga koʻtarib, tashib borilishi lozim boʻlgan ogʻirlik.
Ogʻir yuk. Qoʻl yuki. Yuk ortmoq. Yukni tushirmoq. Yuki ogʻir eshak ildam yuradi. — Maqol
Teshaboy aravalarga yuk ortayotgan qarollarga mehmonxona ayvonidan qarab turgan edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Boy shaharga bir oz yuk tushirgan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2.
koʻchma
Kishini urintirib qoʻyadigan, tashvishga soladigan ortiqcha narsa; tash-vish, daxmaza.
— Baxtim qursin — uzoqqa choʻzilmadi, qaytaga ukam, singlim menga yuk boʻlib tushdi: har ikkalasini boqishim kerak, — dedi Gulsara. — M. Joʻra, Iztirob
Mohidilning boshida gʻalati oʻylar, fikrlar toʻlqin ura boshladi Bordi-yu, tuzalmasa-chi? Bu yerdagilarga ogʻir yuk boʻlib qolmasmikan tagʻin? — J. Abdullaxonov, Toʻfon
3.
s. t.
Qorindagi bola; homila.
Ertalab dod-u faryod bilan yukimdan boʻshadim \dedi Hoji xola]. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Hiqichoq xola allanima balo qilib, bolani tushirdi-yu, onaning boshiga yetdi. Maʼsuma yukidan ozod boʻlgach, oyogʻini sudrab, arang uyiga yetib keldi. — M. Osim, Tilsiz guvoh
4.
Diniy eʼtiqodga koʻra, aziz-avliyolarni ranjitish tufayli yuz beradigan kasallik.
— Agarda! — dedi koʻz yoshi qilib Xoljon xola, — azizlar yuki bossa yo ajinalar chalib ketsa, gunohim sizning boʻyningizda. — Gʻayratiy, Dovdirash
Nimjon boʻlib qolgan bola qattiq isitmalab, yomon ahvolga tushgach, bola shaytonlabdi, unga yuk tushibdi, domlaga oʻqit, deb qoʻyishmaydi — Gazetadan