oʻkirmoq

fl. 1. Kuchli ovoz chiqarmoq (yigʻi ovozi haqida); hoʻngramoq.

Kutilmaganda Rixsi xolaning koʻngli yumshadi-yu, oʻkirib yigʻlab yubordi. — P. Qodirov, Qora koʻzlar

2. Baqirmoq, boʻkirmoq (inson va baʼzi yirik hayvonlar tovushi haqida).

Hokim xalqqa ming alpozda oʻkirib, hammani haqorat qilib uyiga qaytdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Ogʻir yukli tuyalar boʻyinlarini osmonga koʻtarib oʻkirardi. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

Jadal kelayotgan katta ayiq juda xunuk oʻkirardi. — Gazetadan

3. koʻchma Qattiq ovoz chiqarmoq (jonsiz narsalar haqida).

Tashqarida shamol hamon oʻkirar. — M. Jabborov, Sevinch yoshlari

Oʻkirib toʻxtadi soʻnggi zambarak, Jahannam xudosi qah-qahdan tindi. — Gʻ, Gʻulom

1. Kuchli ovoz chiqarib yigʻlamoq; xoʻngramoq.BÖĞÜRMEK

2. Baqirmoq, boʻkirmoq.

реветь, фыркать (о лошади)

v whinny, neigh (of a horse), roar

1. ókiriw, ókirip jılaw, qattı jılaw

2. baqırıw, iri dawıs shıǵarıw, ańqırıw, aqırıw, qattı qıyqırıw

brüllen vi, beulen vi, toben vi