фл. 1. Тик ҳолатини ёʻқотиб, ер томон тушмоқ; қуламоқ.
Кўкка боққан йиқилар. — Мақол
Саид Жалолхон ўрнидан турган эди, гандираклаб йиқилди. — А. Қаҳҳор, Башорат
Исфандиёрхон Авазнинг бетига шапалоқ тортиб юборди. Аваз гандираклади-ю, йиқилмади. — С. Сиёев, Аваз
Кўчада гурсиллаб деворлар йиқилади, шарақлаб дарахтлар қулайди. — А. Қаҳҳор, Башорат
2. Тепадаги жойидан пастга томон қуламоқ.
Дарахтдан йиқилмоқ. Томдан йиқилмоқ.
Чавандозлардан бири маррага яқин қолган-да, отдан йиқилиб тушди. — К. Яшин, Ҳамза
3. Курашда енгилмоқ, мағлубиятга учрамоқ.
Йиқитган мард эмас, йиқилганни турғизиб қўйган мард. — Мақол
Йиқилган курашга тўймас. — Мақол
4. кўчма Имтиҳонда ёмон баҳо олмоқ, синовдан ўтолмай қолмоқ.
[Нигора] Тошкентга ўқишга келган экан, кимёдан топшира ол-май йиқилибди. — М. Қориев, Ойдин кечалар
5. кўчма Ҳокимиятдан маҳрум бўлмоқ, ажралмоқ; ағдарилмоқ; ёʻқ қилинмоқ.
Мустабид ҳокимият йиқилди.