от 1. Бировни айблаш ёки қоралаш мақсадида ўйлаб чиқарилган асоссиз даъво; бўҳтон.
Туҳмат қилмоқ. Туҳмат ёғдирмоқ. Туҳмат тош ёради, Тош ёрмаса, бош ёради. — Мақол
— Нега эрингга хат ёзмайсан? — Вой бундан бўлак ҳам туҳмат борми? Нега хат ёзмас эканман. — А. Қаҳҳор, Хотинлар
Уйинг куйгур-да икки ой қадар ишладим. Кейин ҳайдади. Бошимга қанча туҳматлар ортди яна. — Ойбек, Танланган асарлар
2. с. т. Ортиқча ташвиш, дардисар.
Шошиб турганимда, сен ҳам туҳмат бўлдинг менга.
- Хизматга туҳмат [Меҳри:] Даданг шу тўнғиз қўпкурнинг заводида қанча йил тер тўкди. Бой, хизматга туҳмат қилиб, дадангни уч ой қаматтирди. — З. Саид, Н. Сафаров, Тарих тилга кирди
- Қуруқ туҳмат 1. Ошкор-ойдин туҳмат. — Тўғрисини айцам, сиз бу тўғрида бир нарса биласиз, лекин сўзлашга Шокирбекдан чўчиб турасиз! — деди уста. — Қуруқ туҳматни қўйинг-чи! — деди уста Парфи. — А. Қодирий, Ўтган кунларЭ, худойим-ей, қанақа қуруқ туҳматга қолдим-а! — С. Аҳмад, Ҳукм