бузуқчилик

от 1. Бузуқилик, ғаламислик, орага рахна солиш; ярамас хатти-ҳаракат.

Бутун фисқ-у фасодларингни, қилган бузуқчилик, порахўрлик, ноҳақ қон тўкканликларингни айтиб дод соламан. — Ҳамза, Танланган асарлар

2. айн. Бузуқлик 2.

[Неъматилла] Ўгирлик пулларни бир неча йил маишатга, бузуқчиликка сарфлаган. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

бузуқчилик, беҳаёлик, бўҳтон-туҳмат унинг касби бўлиб қолган эди. — Ж. Шарипов, Хоразм

н lewdness, depravity