fl.
1.
Tugun solmoq; tugun solib ulamoq, bogʻlamoq.
Roʻmolning uchini tugmoq. Ipning ikki uchini tugib bogʻlamoq.
Sochin tugib, sallani oʻray berdi boshiga. — Oysuluv
2.
(joʻnalish kelishigi bilan) Oʻrab bogʻlamoq, boʻgʻchalamoq; oʻrab, tugun solib joylamoq.
Dasturxonga non tugmoq. Belga (belbogʻga) pul tugmoq.
Keyin sandiqni ochib, bisotidan bir kiyimlik chit oldi-da, barkashning ustiga qoʻyib, dasturxonga tugdi. — T. Alimov, Sovgʻa
Nodir indamay oʻrnidan turdi. Oyisi roʻmolchaga non, meva-cheva tugdi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina
3.
Chetlarini yopishtirib yasamoq, tayyorlamoq (chuchvara, somsa va shu kabilarni).
Manti tugmoq. Somsa tugmoq.
Dugonalar ish bilan band boʻlishdi: biri patir yasadi, biri somsa tugdi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar
Goʻshti, xamiri tayyor, mantini oʻzingiz tugib yuboring, inim, chaqqonsiz, har ishga qoʻlingiz kelisha qoladi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
Kelin shunday mitti chuchvara tugadiki, uning toʻrttasi bitta qoshiqqa sigʻadi. — Gazetadan
4.
koʻchma
Yigʻmoq, toʻplab gʻamlamoq.
Topganini tugadi.
Ayollar koʻz yoshi toʻkib, bu xonadonda hamma narsa bor, faqat toʻy yetishmadi, boyoqish yigʻdi, tugdi, essiz, kelin koʻrmay ketdi, deb afsuslanishgan edi. — S. Nurov, Narvon
Topganimni shunga tugib qoʻyib, oʻzim bola-chaqa bilan poʻstakning junini yeyman. — A. Qahhor, Tobutdan tovush
5.
bot.
Hosil nishonasini bermoq, meva solmoq.
Olcha gʻuj-gʻuj tugibdi.
Bu vaqt koʻklam kelib, hamma yoqni yashil libos bilan bezagan, gullar gʻuncha tugib, ariqchalarda suvlar hayqirib oqqan, dov-daraxtlar tomiriga jon kirgan payt. — J. Abdullaxonov, Toʻfon
Bu orada daraxtlar gullab, meva tuga boshladi. — S. Nurov, Narvon
