ot 1. Kishi organizmining holati; sogʻliq.
Tobim yaxshi. Tobi durust emas.
— Ota, tobingiz joyidami? — deb soʻradi yigit tashvishlanib. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Meʼyoriga yetish, yetilish (yetilganlik) darajasi, holati.
— Yerning tobi bundan or-tiq boʻlmaydi, — dedi u sinovchan nazar bilan yonidagilarga qarab. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi
Hosil moʻl, tobida silos qilmasak, shirasi kamayib, burdi ketadi. — F. Nurullayev, Boʻz yigit
Sayislar biladi otning tobini. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli
3. koʻchma Xohish-istak, mayl, ragʻbat.
Ishga tobing bormi, jiyan? — Oybek, Tanlangan asarlar
Na oʻqishga, na yumushga tobi yoʻq, taʼbi nozik — Guldasta
4. Chidam, toqat.
Tob bermoq.
Otangga berma azob, Azobga qolmagan tob. — H. Olimjon
5. Taft, dam.
Qoramtir, qoʻngʻir, pushti bulut karvonlari goʻyo qizil shuʼla tobidan sharqqa shoshilib qochar edi. — P. Tursun, Oʻqi-tuvchi
6. shv. Xuddi, naq.
Sen opang Jumagulning tob oʻzisan, lekin bir ozgina farqing bor, xolos. — J. Sharipov, Xorazm
- Tobi aynimoq (yoki qochmoq) Shu kunda sal tobim aynib yuribdi. Oʻlib-netib qolsam — S. Ahmad, UfqJinday tobim kelishmay qoldi — A. Muxtor, Boʻronlarda bordek halovatOʻriklar danak qotirganda tobim qochib qoldi. — M. Mansurov, YombiBuning oldidan ketolmay qoldim, ota, tobi yoʻq. — A. Muxtor, Chinor
- Tobiga yetmoq (yoki kelmoq) Foydalanish, ishlatish uchun tayyor holga yetmoq (kelmoq); yetilmoq. Kechagina paxtalari bodroqday ochilib yotgan dalalar shudgordan keyin qor ostida boʻrsillab yotibdi, tobiga yetayapti. — GazetadanSoʻfining tanlariga birdan oʻt tutashganday boʻldi. Butun vujudi qizigan tanurday [tandirday] tobiga kelgan edi. — Choʻlpon, Kecha va kunduzBaliq shoʻrva keldi tobiga chogʻi, Dasturxonga choʻkdi ovchilar shu choq. — M. Ikrom, Baliqovida
- Tob bermoq Turish bermoq; chidamoq. Nizomiddinov uning oʻtli qarashiga tob berolmay, asta-asta yurib, darvozadan chiqdi. — S. Ahmad, HukmLaʼnatining xotin olishga ixlosi baland-u, katta chiqimga tobi yoʻq. — P. Tursun, Oʻqi-tuvchi
- Tob bermoq Taftiga (damiga) tutmoq; toblamoq (toblanmoq). Mana, koʻz oʻngimizda quyoshning hayotbaxsh taftiga tob berib, keng pichanzor vodiy yastanib yotibdi. — Gazetadan
- Tob tashlamoq 1. Aynib, qingʻir-qiy-shiq, egri-bugri boʻlib qolmoq (asosan hoʻl yogʻoch, eshik, rom va shu kabilar haqida). Eshik tob tashlabdi.Dangasa mehnat uchun bermaydi tob, Oftobda hoʻl yogʻoch tashlaydi tob. — HabibiyIkki zinadan koʻtarildi. Tob tashlab, taxtalarining orasi ochilib qolgan yupqa eshikka roʻpara boʻldi. — S. Nurov, NarvonKeldiyorov ularni gap bilan uzib oldi: — Ot-ulov bahona, oʻzlaring tob tashlab qolgansizlar. — MushtumChol hali-beri tob tashlamasdi. Kenjamiz avariyada nobud boʻlgandan soʻng sinib qoldilar. — N. Qobil
- Tobga olmoq Tobiga keltirish ha-rakatini qilmoq; toblamoq. Shuytib qistab yoʻl tortdi, Tobga olib Gʻirotdi. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli
- Shu tobda Hozirning oʻzida, shu vaqtda. Lekin shu tobda qizning bagʻrini bir narsa qattiq oʻrtadi va u oʻkirib yigʻlab yubordi. — Yoshlik