фл. 1. айн. Толиқмоқ 1.
Белим толиб кетди. Қўлим толиб, чамадонни ташлаб юбораёздим. Китоб ўқийвериб, кўзим толиб кетди.
Раззоқнинг иши яна кўпайди. Умурзоқ ота эса унинг ёʻлини пойлайвериб толди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Бектемир гўдакни ерга қўйиб, толган билагини уқалади. — Ойбек, Қуёш қораймас
Уларга қарай-қарай, Баширжоннинг бўйни толиб кетди. — Н. Аминов, Суварак
2. Айрим сўзлар билан бирикиб, шу сўздан англашилган нарсага берилмоқ, у билан банд бўлмоқ маъносини билдиради.
Хаёлга толмоқ. Ўйга толмоқ.
Султонали мирзо Гулшаннинг ўрдага кетганлигини эшитиб, силласи қуриди, бир неча вақт фикрга толиб қолди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён