гавжумлашмоқ

фл. 1. Гавжум бўлмоқ, кишилар билан тўлмоқ.

Чимён тот этаклари яна гавжумлашди, момиқ қор билан қопланган қияликларда анъанавий мусобақа бошланди. — Газетадан

2. кўчма Файзли бўлмоқ, обод бўлмоқ.

Яқингача ҳам яшнаб, гавжумлашиб турган қишлоқ йилдан-йилга пилиги тугаган чироқдай хира тортиб, ҳувуллаб борарди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон

1. adamlar kóbeyiw, adamlar menen tolıw

2. авıс. payızlı bolıw, bereketli bolıw