ot 1. Oqibat-natija qanday boʻlishidan qatʼiy nazar, biror ishga jazm qilish, nima boʻlsa boʻlar, yo ostidan, yo ustidan zaylida qilingan harakat.
Yoʻq, oʻrtoq Nizomov, biz tavakkal qilolmaymiz. Tavakkalning tubi tosh, boshingni ursang — yoriladi. — Shuhrat, Shinelli yillar
Baʼzan joni halqumiga kelib, oʻzini nimalarga urmadi, necha marta qaltis tavakkallarga bordi, necha marta pachagʻi chiqib, yana tiklanib oldi. — A. Muxtor, Opa-singillar
2. din. Oʻzini Alloh irodasiga topshirish, butun umidni unga bogʻlash, uning marhamatiga ishonish.
Koʻrgilikdan, tavakkaldan, taqdirdan voz kechib, xalq real narsalarga ahamiyat beradigan boʻldi. — Oybek, Nur qidirib
3. Tavakkalchilik bilan ish tutishni bildiruvchi, shunday hollarda qoʻllanuvchi soʻz.
Biridan qochsang, boshqasiga tutilasan. Undan koʻra qochmaymiz! Tavakkal. Peshonaga bitgani boʻlur. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Unga tashlanib, qutichani olib qoʻysammikan? Kuchim yetarmikan?! Tavakkal! — O. Moʻminov, Xiyobondagi uch uchrashuv
- Tavakkal qilmoq Tavakkal tarzida ish qilmoq, biror ishga jazm etmoq. Inson qadami kamdan-kam tegadigan bu yovvoyi vodiy-da tavakkal qilib yoʻl bosishdan boʻlak iloj qolmadi. — S. Karomatov, Oltin qumSobir biron marta hamsuhbat boʻlmagan Odil buvaga, tavakkal qilib, yurak dardini ochishga jazm qildi. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi