fl.
1.
Itarib, bir joydan ikkinchi joyga koʻchirmoq; jildirmoq, siljitmoq.
Oriq, koʻzi ichiga tortib ketgan, iyaklari ingichka kelin ayvon taxmonidagi sandiqni nari-beri surar edi. — Saodat
2.
Yurmoq (shaxmat va shashka oʻyinida).
Piyodani surmoq. Filni surmoq.
3.
Biror tomonga yoʻnaltirmoq, solmoq.
Lashkar surmoq. Karvon surmoq.
Ajab, bunda nechun yolgʻiz yuradi, Kim ekan u, kechasi ot suradi? — Gulshanbogʻ
Gʻirotga men achchiq qamchi urayin, Yov ketindan shu kecha ot surayin. — Gulshanbogʻ
4.
s. t.
Surtmoq, surkamoq.
[Nafisa] Ikki qoʻli yorilgan, hadeb glitserin surmoq ham foyda bermasdi. — Mirmuhsin, Qahramonnoma
5.
Otlar bilan qoʻshma feʼl yasaydi.
Davr surmoq, kayf surmoq, xayol surmoq, hukm surmoq.
U shildirab oqayotgan ariq ichidan baliqchalar izlab, xayol surayotgan Hafizaga boqib turardi. — Mirmuhsin, Umid
Ularni kuzatib turgan ona, qizining eng oʻynab-kuladigan, ayollik, onalik baxtini suradigan vaqti oʻqish bilan oʻtayotganiga achinar edi. — S. Nurov, Maysalarni ayoz urmaydi
Bogʻda gulni tergin endi, Davr-u davron surgin endi. — Gulnorpari