ҚОП ' нарса солиш учун махсус тайёрланган, халтадан катта, қанордан кичик буюм'. Семиз йигит бир қ о п ёнғоқдай шалдир—шулдур, очиққина эди (Ҳаким Назир). Қадимги туркий тилда 'меш\ 'санач', ғилоф', ' жилд' каби анча кенг маънони англатган бу от асли қап тарзида талаффуз қилинган (Девон, ИИИ, 160); ўзбек тилида а унлиси â унлисига алмашган: қап > қâп. Маънода торайиш воқе бўлиб, ҳозир бу сўз фақат хал— тадан катта, қанордан кичик буюмнигина билдиради
1. Сочилувчан нарсалар солиб қўйиладиган, мата, чипта ва шу кабилардан тикилган, халтадан катта, қанордан кичик рўзғор буюми
Каноп қоп. Чипта коп. Қоғоз коп
2. Қанор коп. Бўш коп тик турмас. Мақол
-Мен сизларга.. мана бу совғаларни олиб келувдим, — деди қопни кўрсатиб — Р. Файзий, Сен етим эмассан
қопнинг оғзини очиб, элакка ҳовучлаб ун солди, копнинг оғзини яна бураб кўйди — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
3. Бир қоп ёнғоқ қ. ёнғоқ