от дин. Одам ўлгандан кейин борадиган дунё, олам; дунёнинг тугаш куни, қиёмат.
[Азизбой:] Бу фоний дунёда оч ўлди нима-ю, тўқ ўлди нима? Охирати бахайр, имони басаломат бўлсин. — Н. Сафаров, Шарқ тонги
— Бу дунё беш кунлик, ёлғон дунё. Охиратни эсдан чиқарманг, ҳа! — деди домла. — П. Турсун, Ўқитувчи
Наҳот охиратга юз бурса жаҳон, Наҳот кароматлар ҳақ чиқса, наҳот. — А. Орипов, Йиллар армони
- Охират оши Ҳаётнинг сўнгги дамида ейилган овқат.
- Охиратда 1. Нариги дунёда; қиёматда. Йигирма сўм қарз эди, охиратда ҳам жавобини беради. — Ойбек, Танланган асарлар;У охиратда ҳам тузалмайди.
- Охиратини куйдирмоқ Имон-эътиқодидан айирмоқ, айрилмоқ; хонавайрон қилмоқ. Маълум бўлишича, ер ютгур Асқад онасининг охиратини куйдириб, укаларининг ризқини қийиб, етмиш сўмнинг ҳаммасини ўғирлаб, шаҳарга кетиб қолибди. — Ёшлик