qiyomat

ot 1. Diniy eʼtiqodlarga koʻra, goʻyo bu dunyo tugagach, u dunyoda hamma tirilib, soʻroqqa toʻplanadigan kun; oxirat, mahshar.

Afandim, kim qurbonlikka qoʻy soʻysa, qiyomat kuni qil koʻprikdan oʻsha qoʻyni minib oʻtar emish, shu rostmi? — Latifalar

Agarda haqqingizni olmasangiz, men bir keksa odamni qiyomatgacha qiynagan boʻlasiz, oling, inim. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. koʻchma Qiy-chuv, toʻpolon, ur-yiqit; janjal.

Ertalab koʻcha qoʻqqisdan qiy-chuv, qiyomat boʻlib ketdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Aylanay, sizlarning qoralaringizni koʻrishi bilan: Raisga Jalil oʻlgur yetkazgan. Boʻlmasa, nega kelyapti? deb qildi qiyomatni. — S. Anorboyev, Oqsoy

Mana endi nima boʻldi. Hali eshikdan kirishim bilan kelin qiyomat koʻtaradi. — Oydin, Kelin oʻgʻil tugʻibdi

3. koʻchma s.t. Juda ajoyib, kishi qoyil qoladigan.

Qiyomat etik,

Oʻzbekiston oqsoqoli Yoʻldosh ota bilan Usmon Yusupov ham shu yerda [bosh toʻgʻonda] edilar. Koʻp uchastkalardan odam yigʻilgan, qiyomat bazm boʻldi. — Gʻ. Gʻulom, Hamidni eslab

1. din. Weltuntergang m, der Jüngste Tag

2. (sarsongarchilik)Durcheinander n, Wirrwarr m

n Islamic judgement day, resurrection

1. aqıret

2. urıs, jánjel

3. júdá jaqsı, tań qalarlıq

рел.rel. русскийвоскресение из мёртвых, судный день, столпотворение, переполох, чудесныйанглийскийjudgement day, the last day of this world, babelфранцузскийjugement dernier, fin du monde, miraculeuxарабскийيَوْمُ الْقِيَامَةِ