fl. 1. Biror narsa bilan kovlab, chuqur hosil qilmoq; kovlamoq.
Yerni oʻymoq. Devorni oʻymoq.
Tirnoq-la yer oʻyib, suvlar oqizgan Gʻariblar ahvoli qolardi tangga. — Gʻayratiy
Avaz uchi tirsakka oʻxshash silliq tosh topib, boʻzni oʻyib, ikki qator chuqurchalar yasadi. — P. Qodirov, Qora koʻzlar
2. Chuqurcha hosil qiladigan qismini ajratib olmoq.
Men ham lip etib hujraga kirib, xumchadan yogʻ oʻyib oldim. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
Mana shu yolgʻiz qoʻlim bilan malʼun Japaqning koʻzini oʻyaman. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
3. Naqsh, gul, tasvir va shu kabilar ishlash uchun biror sirtga iz, oʻyiq tushirmoq.
Supachada bir parcha ganchga Naqqosh oʻyar soʻnggi nasini. — E. Rahim
Islomxoʻja ustalar bilan salomlashib, marmar toshga Ogahiy sheʼrlarini oʻyayotgan Xudoybergan muhrkan oldiga bordi. — J. Sharipov, Xorazm
[Solijon] Takrorlaydi darslarin, Koʻzdan tugal oʻtkazar, Toshga oʻygan xat kabi Puxtalab dilga yozar. — Q. Muhammadiy
4. Yemirib, yuvib, chuqur hosil qilmoq.
Oyqiz butun kuchini yigʻib, Pogodinni suv oʻygan chuqurlik qirgʻogʻiga sudrab keldi — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
5. koʻchma Qattiq chimchilamoq.
Rohila [qizning] biqinini oʻyib oldi. — A. Qahhor, Ogʻriq tishlar
6. koʻchma Qattiq ruhiy azob bermoq.
Yurak-bagʻrimni oʻyding, Meni nomusga qoʻyding. — H. Olimjon
7. Oʻyib olmoq Qattiq taʼsirli, taʼzirli gap qilmoq.
Alim buva mingboshini oʻyib oldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
biror narsani bahona qilib, gap bilan oʻyib-oʻyib oladi. — O. Husanov, Nay