сфт. 1. Тўғри келадиган, мос тушадиган; мувофиқ, лойиқ.
Муносиб номзод. Исми жисмига муносиб. Муносиб кўрмоқ.
Ёрмат бир йилдан буён қизини муносиб жойга узатишга тиришади. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Мувофиқ тушадиган, ярашадиган, ярашиқ.
Олим кишига муносиб сиполик.
Уйлар ўзига муносиб безаклар билан безалган. — Эртаклар
Ғалабага марсия эмас, мадҳия муносиб. — Уйғун
3. Арзийдиган, арзирли.
Муносиб ҳисса қўшмоқ.