munosib
муносибmunosib
sft. 1. Toʻgʻri keladigan, mos tushadigan; muvofiq, loyiq.
Munosib nomzod. Ismi jismiga munosib. Munosib koʻrmoq.
Yormat bir yildan buyon qizini munosib joyga uzatishga tirishadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Muvofiq tushadigan, yarashadigan, yarashiq.
Olim kishiga munosib sipolik.
Uylar oʻziga munosib bezaklar bilan bezalgan. — Ertaklar
Gʻalabaga marsiya emas, madhiya munosib. — Uygʻun
3. Arziydigan, arzirli.
Munosib hissa qoʻshmoq.
MUNOSIB
Toʻgʻri keladigan, loyiq.MÜNASİP, YARAŞIR
munosib
соответствующий, подходящий, соответственный, достойный
munosib
a a corresponding (to), conformable (to), suitable, deserving
MUNOSIB
múnásip, ılayıq, jarasıqlı, arzıtuģın
munosib
entsprechend, angemessen
Munosib
ruschaсоответственный, подходящий, дос-тойныйinglizchasuitable, appropriate, proper, worthyfransuzchacorrespondant, conve-nablearabchaمُنَاسِبٌ, مُوَافِقٌ