ot
1.
Muayyan koʻnikma, mahorat talab qiladigan, tirikchilikning asosiy manbai hisoblanuvchi ish, mashgʻulot; kasb.
Hunar, hunardan unar. — Maqol
Yigit kishiga yetmish hunar oz. — Maqol
Onam ham oʻqituvchi, Bir hunari — toʻquvchi, Menchi aʼlo oʻquvchi — Q. Muhammadiy.
Yigitning qoʻlida gulday hunari bor. — Oybek, Tanlangan asarlar
Otasining hunarini yaxshi egallab olgan bu yigitcha uchun qishloqda ish koʻp edi. — S. Ahmad, Hukm
— Boshqa bir hunarga bersak boʻlmaydimi? — dadamning sartaroshlikka hech koʻngillari yoʻq edi. — E. Raimov, Ajab qishloq
2.
Biror ishdagi mahorat, sanʼat; mohirlik, ustalik talab etuvchi ish, xatti-harakat
Hunarining borin unda bildirgan, Kungurasin poʻlatdan qip endirgan. — Murodxon
Konferansye ikkinchi nomerda xohlagan kishi xohlagan hunarini koʻrsatishi mumkin, deb hammani kuldirdi — A. Qahhor, Tanlangan asarlar
Chekinish uchun ham hunar kerak bu ham sanʼat talab qiladi — Oybek, Quyosh qoraymas
3.
Odat tusidagi ish, harakat.
Ammo eski hunaringizni qilib, otamga chaqsangiz, mendan shafqat kutmang! Mirmuhsin, — Meʼmor
Uyda qovogʻini osiltirib, koʻchada begona ayolni koʻrganda iljayadigan, tirjayadigan hunarga oʻrgandi. — Mushtum
Kesatiq hunaring esingdan chiqdimi, deb turgan edim. Harnechuk yodingda ekan — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
4.
Boʻlmagʻur, kelishmagan xatti-harakat, qiliq, odat.
Abdishukur, ovozni bunchalik boshqacha qilishni kimdan oʻrganding? Hunaringga balli-ye — Oybek, Tanlangan asarlar
Gʻaroyib kuchdan sher boʻlib ketgan bolalar tarbiyachilarini koʻrib xijolat tortish, izza boʻlish oʻrniga gʻilaylashgan koʻzlarini suzib, oʻz hunarlarini davom ettiraverishdi. — Gazetadan