ot
1.
Chang, toʻzon kabilardan havoda saqlangan yoki narsa sathiga ingan mayda zarralar; gard.
Doʻl shunday shiddat bilan yogʻardiki, goʻyo yerdan chang koʻtarilib, havoni gʻubor bosdi, kunduz qorongʻilashdi. — N. Safarov, Olovli izlar
Paxta bitgan yerlaringni koʻrmoqchiman, Gʻuborini kiprigimga surmoqchiman — S. Akbariy
Shoyon mehnatingning nishonasi bu — Qora qoshlaringga qoʻngan chang, gʻubor. — A. Oripov, Yillar armoni
Saratonda muallaq qotgan gʻubori shabnam bilan yana oʻz onasi — tuproq ogʻushiga ohista choʻkdi. — Saodat
2.
Umuman, tiniqlik, ravshanlikni buzuvchi, xira qiluvchi (xiralashtiruvchi) zarralar.
Osmonda gʻubor yoʻq, tiniqdan-tiniq, Quyosh charaqlaydi nurini sochib. — Gʻ. Gʻulom
Qishloqdan chiqqanimizda, gʻubor ichida koʻringan togʻlar ham ancha yaqin kelib qoldi. M. M. — Doʻst, Lolazor
Bugun kun boʻladi ravshan va bedogʻ, Gʻubor yoʻqdir zarra havoda. — H. Olimjon
3.
koʻchma
Umuman, ravshanlik, tozalik, poklikni buzuvchi narsa (masalan, dogʻ va boshqalar).
Tashqarida olamni jamiki gʻuborlardan poklamoqchidek, urib jala quyar edi. — M. Mansurov, Yombi
Zaynab Kumushning toʻlib yetmagan gavdasiga va oʻn olti yoshlar chamali gʻubor tegmagan husniga hayron boʻlib, mulohazasini aytishdan qoʻrqdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Dil ham bamisoli shunday: sevgi sharobiga qatra gʻubor aralashdimi — tamom. — M. Joʻra, Iztirob
4.
koʻchma
Kishi ruhini (ruhiyatini) buzuvchi holat, dogʻ, xiralik.
Har qalay, kunduzlari chidasa boʻladi: bir-yarim yaxshi-yomonni koʻradi, undan-bundan ikki ogʻiz soʻzlashib, picha tafti chiqadi, gʻubori ariydi — X. Sultonov, Onamning yurti
Suhbatda odam yoziladi, dam oladi, gʻubordan chiqadi derdi Yusufjon aka. — T. Obidov, Yusufjon qiziq
Bir marta toʻyib hidlasang, ichingdagi jami gʻuborni haydab chiqaradi. — S. Ahmad, Ufq
5.
maxs.
Changsimon dogʻ; kul (oʻsimliklar kasalligi).
novdalarda ham, xuddi barglardagi singari, kulrang gʻubor paydo boʻladi. — Gazetadan
