ot 1. Eng yaqin, sevimli kishidan judo boʻlish, ayrilish va bu tufayli tortiladigan ruhiy azob; ayriliq, judolik, hijron.
Mardni oʻldirar firoq, Nomarddan nomus yiroq. — Maqol
Qaysi dildor oʻz yoriga firoq iztirobini ravo koʻradi. — M. Joʻra, Iztirob
Volidamiz bedom-darak ketgan ikki oʻgʻlining firoqida kuyib, yotib qolibdilar. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Injiqlik, erkalik; tantiqlik, noz-u istigʻno.
Toʻfaxon, firoq bilan qosh chimirib, bilganingiz deganday yelka uchirib qoʻydi. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi
U ham sal narsaga zarda, firoq qiladigan boʻlib qoldi. — Mushtum
3. Jahl, zarda.
Xadicha xola firoq qilib, uyga kirib ketdi. — T. Alimov, Sovgʻa
— Iye, ha, firogʻing kimga, hazil ham qilib boʻlmaydimi yoki arpangizni xom oʻrib qoʻydikmi? — dedi Shahlo Zuhraga. — R. Fayziy, Dugonalar